هوالعليم   فصل سوم ( قسمت اول)

سالروز ولادت حضرت معصومه (س) را خدمت آقا امام رمان (عج)

و تمام شيعيان و محبان و شما دوستان گرامي تبريک و تهنيت

عرض مي نمايم .

همه گيرشناسي :

عبارت است از مطالعه فراواني، شيوع و علل بيماري ها در جمعيت عمومي بر

اساس بررسي محيط فيزيکي و اجتماعي اين دانش در حيطه اهداف و علاقه ها

ارتباط بسيار نزديکي با روان شناسي سلامت دارد و طرح ابداع آن در سال 1849

بوسيله پزشک انگليسي “ جان اسنو “ بوده که داراي مراکزي است از جمله

“ مراکز کنترل بيماري “ که واحد همه گير شناسي اصلي در آتلانتاي آمريکا

قرار دارد.

براي آشنايي بيشتر با اين حرفه به مثالهاي زير نگاهي بياندازييد:

1-    ميکروارگانيسم اثر “ لژيونلاپنوموفيلا “ عامل بروز بيماري تنفسي در

مجمع لوژيون آمريکا در فيلادلفيا در سال 1976 بوده و کسي نمي دانسته که اين

محيط باعث شيوع آن شده است.

2- بيماري “ سندرم شوک سمي “ عفونتي بالقوه کننده با باکتري “ استافيلوکوک “

که مشخص شده توليد و رشد و تکثير آن به استفاده اشتباه بانوان از نوار بهداشتي

در دوره قاعدگي مربوط است. اين کشف در سال 1980 اتفاق افتاد.

3- توکيو از بزرگترين، آلوده ترين و متراکم ترين شهرهاي جهان است با وجود

اين کمترين ميزان مرگ و مير در نوزادان و بيشترين اميد به زندگي را نسبت به

هر جاي ديگر دنيا داراست به اين دليل که مهندسي اجتماعي در توکيو محيطي

ايجاد کرده است که توسط انسان ساخته شده و اين افسانه که زندگي در دامن

طبيعت کامل تر و سالم تر از زندگي در جامعه صنعتي است را رد کرده است

در حقيقت نشانه هاي جمعيت شناسي عصر حجر اين مطلب را ارائه مي کنند

که بدن انسان صنعتي دوبرابر اجدادش مقاوم ترشده است و عوامل اجتماعي

و اقتصادي شامل نهادهاي آن مثل ازدواج، خانواده، قانون، مذهب و …..

با همکاري يکديگر در ارتقاء اين مقاومت موثرند در حاليکه روابط و حقوق هر

شهروند تنظيم و حفظ گردد.

4- کشورهاي هستند که با داشتن استاندارد به نسبت بالايي از زندگي مادي

بخاطر فقدان نيروهاي غير مادي زندگي اجتماعي، سياسي، ايدوئولوژي و

مذهبي نرخ هشدار دهنده بالايي از خود کشي را بخود اختصاص مي دهند

مانند مجارستان با آمار خود کشي دو برابر فرانسه، سه و نيم برابر آمريکا

و پنج برابر انگلستان. پس در دانش همه گير شناسي همه عوامل محيطي،

فيزيکي و اجتماعي بر “ کيفيت زندگي “ موثرند. به عبارت ديگر در اين

حرفه کيفيت زندگي اهميت بالائي دارد و تعريف آن بنابر نظر

“ گروه کيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني “ عبارت است از:

ادارک فردي از موقعيت فردي خود در زمينه فرهنگ و نظام هاي ارزشي که در

آن زندگي مي کند از لحاظ اهداف، معيارها. انتظارات و دلمشغولي ها. به تازگي

متخصصان سلامت “ سالهاي زندگي سازش يافته از کيفيت “ را بعنوان قضاوت

در تخمين اختلالات مختلف بکار برده اند که اندازه گيري ارزش اجتماعي درمان

را برپايه منافع آني و آتي که براي بيمار دارد ارائه مي کنند.

                                                                ( ادامه دارد)