هوالحق   فصل چهارم (قسمت چهارم)

سالروز ولادت با سعادت يازدهمين اختر تابناک ولايت و امامت

امام حسن عسگري(ع) را به مظهرآقا صاحب الزمان (عج)

و تمام شيعيان و محبان آن حضرت و شما دوستان گرامي

تبريک و تهنيت عرض مي نمايم.

امام حسن عسگري (ع) مي فرمايد:

بخشش و سخاوت اندازه اي دارد که اگر از آن تجاوز کند اسراف مي شود.

لوگوتراپي ريسمان اين حلقه هاي از هم گسيخته و جدا است که اشتباهات بشر را

در حيطه دانش، بينش، گرايش و بالتبع کنش و واکنش به او گوشزد کرده، راه

درمان آن را در تغيير نحوه نگرش مي داند. به چند مثال عنايت کنيد:

1- رنج و معني آن

- بهترين جلوه گاه، ارزش وجودي انسان است بگونه اي که در تمام فرهنگ ها اين

ضرب المثل وجود دارد که رنج و گنج هميشه با هم اند.

- آنچه اهميت بسيار دارد شيوه نگرش و منش فرد نسبت به رنج است که چگونه به

آن بنگرد و برخورد نمايند رويداد بسيار ناچيزي ممکن است موجب بزرگترين

 شادي ها گردد.

- رنج وقتي معنايي مثل فداکاري و گذشت پيدا کرد ديگر آزار دهنده نيست مثل زن

و شوهر براي هم يا پدر و مادر براي فرزندانشان يا يک سرباز وطن پرست در

 دفاع از کيانش.

- انگيزه اصلي و هدف مهم زندگي گريز يا ستيز با درد لذت بردن محض نيست

لذا انسانهاي زيادي هم اينک هستند که درد و رنج با معني و هدف را با ميل

تحمل مي کنند. بلکه درد و درمان يا نداربودن و دارابودن در اين راه برايشان

فرقي  نمي کند و شادتر از دارندگان، زندگي مي کنند.

-         درد و رنجي که معني و هدف ندارد نبايد تحل شود و بايد تغيير کند وگرنه

مي شود " خود آزاري" يا " تحمل قهرمانانه " براي شهوت شهرت يا چيزهايي

ديگر از اين فبيل.

به قول خانم " دکتر اديت ويسکوف جولسون :"

فلسفه کنوني ما درباره بهداشت روان بر اين پايه استوار است که مردم بايد سرشار

از نشاط، شادي و خوشحالي زندگي کنند و غم و اندوه نشانه ناسازگاري و عدم

انطباق با زندگي است ولي اين در مورد دردهاي بي معني و بي هدف، صحيح

است. گاهي در زندگي وضعي پيش مي ايد که انسان از انجام کاري محروم

مي شود و يا کامياب نمي گردد پس پيداست چيزي که اجتناب ناپذير و محو

 ناشدني است، همانا رنج است از اين رو اگر رنج را شجاعانه بپذيريم تا واپسين

لحظات زندگي ما، معني خواهد داشت پس از درد و رنج ها نناليم بلکه به آنها بباليم.

يعني بهتر است بگوئيم ميزان رنج بشر کاملا نسبي است.